سايت تفريحي سرگرمي خبري خودرو دانلود خبر پرداز : نقش هماهنگي‌هاي بين‌بخشي در كنترل و پيشگيري از بيماري‌هاي غيرواگير
چهارشنبه، 11 اسفند 1395 - 07:05 کد خبر:127558
معاون وزير بهداشت در يادداشتي بر نقش هماهنگي‌هاي بين بخشي در كنترل و پيشگيري از بيماري‌هاي غيرواگير تاكيد كرد.


به گزارش ايسنا و بنابر اعلام روابط عمومي معاونت بهداشت در متن يادداشت دكتر علي‌اكبر سياري آمده است:« بيماري‌هاي مزمن و غيرواگير (از جمله بيماري‌هاي قلبي ـ عروقي، انواع سرطان‌ها، ديابت، چاقي و بيماري‌هاي تنفسي مزمن، سوانح و حوادث، اختلالات رواني) از اصلي‌ترين عوامل مرگ‌ومير و ناتواني در دنياي امروز به شمار مي‌روند. بسياري از بيماري‌هاي غيرواگير مي‌توانند با كنترل عوامل خطري همچون مصرف دخانيات، مصرف الكل، فعاليت نكردن جسمي كافي و رژيم‌هاي غذايي نامناسب پيشگيري و كنترل شوند.

چنين برآورد مي‌شود كه بيماري‌هاي غيرواگير سالانه سبب ۳۵ ميليون مرگ در دنيا (۶۰ درصد از كل مرگ‌هاي جهان) مي‌شوند. از آمار ياد شده چيزي در حدود ۸۰ درصد آن در كشورهاي درحال‌توسعه اتفاق مي‌افتد كه اين امر نياز به توجه بيش از پيش به مقوله بيماري‌هاي غيرواگير در كشورهاي در حال‌توسعه و خصوصا كشور ما را دو چندان مي‌كند. در حال‌حاضر، بيماري‌هاي غيرواگير مسوول بيش از ۵۳% بار بيماري‌ها در سراسر جهان هستند و انتظار مي‌رود تا سال ۲۰۲۰ اين عوامل سبب ۶۰% كل بار بيماري‌ها و ۷۳% تمام موارد مرگ  باشند.

در اين ميان براساس آمار سال ۲۰۱۳ بيش از ۷۸.۳۳% كل بار بيماري‌ها با ميزان ۱۰۰۰۰۰/۱۹۲۴۶ سال‌هاي تعديل شده عمر و ناتواني در ايران به بيماري‌هاي غيرواگير اختصاص دارد. پايه پيشگيري از بيماري‌هاي غيرواگير، شناسايي عوامل خطر اوليه و عمده آن‌ها و پيش‌گيري و كنترل اين عوامل است كه هدف از اين كار، جلوگيري از وقوع همه‌گيري‌ها و همچنين، كنترل آن‌ها تا حد امكان، در محل بروز است.

استراتژي جهاني سازمان جهاني بهداشت كنترل تنها چهار بيماري غيرواگير (بيماري‌هاي قلبي ـ عروقي، انواع سرطان‌ها، ديابت، چاقي و بيماري‌هاي تنفسي مزمن) را در اولويت قرار مي‌دهد. اين چهار گروه از بيماري‌ها، عامل ۷۶% از كل مرگ‌وميرهاي ناشي از بيماري‌هاي غيرواگير محسوب مي‌شوند.

اولويت پيشگيري بر درمان در قالب همكاري‌هاي بين‌بخشي مي‌تواند موجب افزايش سطح سلامت جامعه شود. رهبر معظم انقلاب با بيان موضوع تحقق رويكرد سلامت همه جانبه و انسان سالم در همه قوانين، سياست‌هاي اجرايي و مقررات در بند ۲ سياست‌هاي كلي سلامت ابلاغي بر همكاري بين‌بخشي تاكيد داشته‌اند.

 شواهد علمي محكمي وجود دارد كه اقدامات درماني فقط ۲۵ درصد بر افزايش سطح سلامت جامعه تاثيرگذار است و ۷۵ درصد مابقي از طريق افزايش همكاري‌هاي بين‌بخشي و بهبود وضع مولفه‌هاي اجتماعي، اقتصادي و سلامت از قبيل طبقه اجتماعي، محروميت اجتماعي (حاشيه‌نشيني)، استرس، تكامل دوران ابتداي كودكي، بيكاري، شرايط محيط كار، حمايت اجتماعي، اعتياد، غذا، حمل‌ونقل، شهرنشيني و… امكان‌پذير خواهد بود. جلب مشاركت‌هاي بين‌بخشي در راستاي تامين و ارتقاي سلامت همه جانبه يكي از اهداف اصلي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي است. گاهي اقدام يك سازمان ديگر، خارج از وزارت بهداشت يا تغيير يك سياست، بدون افزايش هزينه‌ها و تحميل هزينه اضافي مي‌تواند تا حد زيادي سلامت جامعه را ارتقا دهد.

براساس تعريف، همكاري بين‌بخشي عبارت است از  رابطه شناخته شده‌اي بين قسمت‌هاي متفاوت بخش‌هاي مختلف اجتماع كه به‌منظور فعاليت برروي موضوع معين جهت نيل به نتيجه يا نتايج بهداشتي ايجاد شده است به‌طوري‌كه نتيجه حاصل از اين طريق موثرتر، كارآمدتر يا پايدارتر از آن است. به‌عبارت ديگر هماهنگي بين‌بخشي فرآيند اتحاد نيروها، دانش و ابزارهاي لازم براي درك و حل مشكلات و مسايل پيچيده است كه راه‌حل‌هاي آن خارج از ظرفيت، توان و مسووليت يك بخش منفرد است.

كشور ايران در دنيا و منطقه داراي بالاترين ميزان بيماري‌هاي قلبي و عروقي است و براي پيشگيري از آن‌ها بايد توجه داشت كه بسترهاي عظيمي مانند تغذيه ناسالم، روغن‌هاي خوراكي نامناسب و فعاليت فيزيكي اندك، در به وجود آمدن بيماري‌هاي قلبي و عروقي دخالت دارند. به دليل اين‌كه در حال حاضر جمعيت كشور جوان است ميزان سرطان نسبت به ديگر مناطق دنيا بالا نيست.

متاسفانه در حوادث جاده‌اي جواناني را از دست مي‌دهيم كه مي‌توانستند عمر مفيد زيادي را داشته باشند و براي مردم و كشور منشا اثرات خير باشند. تغذيه ناسالم، فعاليت بدني اندك، مصرف سيگار و الكل به‌عنوان عمده‌ترين عوامل خطر بيماري‌هاي غيرواگير است، در كشور ما عوامل ديگري همچون چاقي در كودكان و دانش آموزان، آلودگي هوا و مصرف برخي از داروها در بروز بيماري‌هاي غيرواگير نگران‌كننده به نظر مي‌رسد.

تعهد كشورها به سازمان ملل متحد به انجام اقداماتي از جمله كاهش ۲۵ درصدي مرگ‌ومير زودرس يعني مرگ افراد ۳۰ تا ۷۰ سال در بيماري‌هاي قلبي و عروقي تا ۱۰ سال آينده نشان از اهميت جهاني بيماري‌هاي غيرواگير و بار ناشي از آن‌ها در جوامع دارد. بايد به گونه‌اي برنامه‌ريزي شود تا  اين هدف تحقق يابد.

سازمان بهداشت جهاني براي تحقق آن توصيه كرده كه حكومت‌ها خود مسووليت همه جانبه پيش‌گيري و كنترل اين بيماري‌ها را به عهده بگيرند و با كاهش مواجهه مردم با عوامل خطر اين بيماري‌ها و ارتقاي پاسخگويي نظام‌هاي مراقبت بهداشتي به بيماري‌هاي غيرواگير اين مهم را عملي سازند. در اين راستا سند ملي پيش‌گيري و كنترل بيماري‌هاي غيرواگير در وزارت بهداشت تدوين شده و در شوراي عالي سلامت تصويب و توسط رياست محترم جمهور به تمامي دستگاه‌ها ابلاغ شده است.

اين سند در راستاي اهداف جهاني ۱۳ هدف را براي مقابله با اين دسته از بيماري‌ها تعيين كرده است كه اين اهداف عبارتند از:هدف اول- ۲۵% كاهش در خطر مرگ زودرس ناشي از بيماري‌هاي قلبي عروقي، سرطان، ديابت بيماري‌هاي مزمن ريوي، هدف دوم- حداقل ۱۰% كاهش نسبي در مصرف الكل، هدف سوم- ۲۰% (۱۰%) كاهش نسبي در شيوع فعاليت بدني ناكافي، هدف چهارم - 30% كاهش نسبي در متوسط مصرف نمك در جامعه، هدف پنجم - ۳۰% كاهش نسبي در شيوع مصرف دخانيات در افراد بالاتر از ۱۵ سال، هدف ششم - ۲۵% كاهش نسبي در شيوع فشار خون بالا، هدف هفتم- ثابت نگه‌داشتن ميزان بيماري ديابت و چاقي، هدف هشتم - دريافت دارو و مشاوره (از جمله كنترل قند خون) توسط حداقل ۷۰% (۵۰%) از افراد واجد شرايط براي پيشگيري از حمله‌هاي قلبي و سكته مغزي، هدف 9- ۸۰% دسترسي به تكنولوژي‌ها و داروهاي اساسي قابل فراهمي شامل داروهاي ژنريك مورد نياز براي درمان بيماري‌هاي غيرواگير در بخش‌هاي خصوصي و دولتي، هدف دهم - به صفر رساندن ميزان Trans Fatty Acid،  هدف يازدهم- ۲۰% كاهش نسبي در ميزان مرگ‌ومير ناشي از سوانح و حوادث ترافيكي، هدف دوازدهم- ۱۰% كاهش نسبي در ميزان مرگ‌ومير ناشي از مصرف مواد مخدر، هدف سيزدهم- ۲۰% افزايش دسترسي به درمان بيماري‌هاي روحي ـ رواني.

با دقت در انواع مشكلات سلامت امروز كشورمان و اهداف فوق متوجه مي‌شويم كه اغلب آن‌ها ريشه‌هاي رفتاري دارند و براي قطع اين ريشه‌ها اولا بايد همه مردم با شيوه‌هاي صحيح زندگي آشنا شوند كه لازمه آن همكاري ارگان‌هايي است كه به‌نوعي در ايجاد فرهنگ جامعه نقش دارند. ارگان‌هايي مانند صدا و سيما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و… ثانيا مي‌بايستي از رفتارهاي ناسالم دوري كرده شيوه زندگي سالمي را اتخاذ كنند كه براي اين منظور نيز مي‌بايستي امكان رفتار سالم در جامعه فراهم باشد، براي تغذيه سالم مواد غذايي سالم، براي فعاليت بدني امكان تحرك در محيط‌هاي زندگي و كاري، براي رانندگي ايمن اتومبيل و جاده ايمن و… در اين‌جا نيز بايد تمامي دستگاه‌ها با قبول مسووليت خود در قبال سلامت مردم به وظيفه خود در اين زمينه عمل كنند.

به نظر مي‌رسد كه براي مقابله با مشكلات حال حاضر مردم تمامي كشورها به سبب ريشه رفتاري اغلب اين مشكلات كشورها چاره‌اي ندارند جز اين‌كه به موازات ارتقاي پاسخگويي نظام‌هاي سلامت، در ابتدا دست به دامن خود مردم شوند كه بدانند، بخواهند و اراده كنند كه رفتار سالم را اتخاذ كنند و دستگاه‌هاي دولتي نيز با هماهنگي و همكاري يكديگر امكان اين امر را فراهم كنند. خوشبختانه در راستاي تحقق اهداف سند پس از ابلاغ آن، تفاهم‌نامه‌هاي همكاري لازم مابين وزير محترم بهداشت و ساير وزراي مرتبط با امر سلامت تنظيم و به امضا رسيده است و اميد است با اجراي مفاد اين تفاهم‌نامه‌ها با هماهنگي و همكاري همه دستگاه‌ها گام موثري براي پيشگيري و كنترل بيماري‌هاي غيرواگير برداشته شود. »